شنيدي كه ...

موطن آدمي را بر هيچ نقشه اي نشاني نيست

موطن آدمي در قلب كساني است كه دوستش دارند ...

شنيدين كه محسن نامجو جان آخر آهنگ مكزيكيه ، مي خونه " مرا تو بي سببي نيستي ...

بعد چه طوري مي شه  كه دو تا از چيزايي كه آدم دوست داره اين طوري با هم جمع بشن؟ يعني كه من آدم متداوم و محكمي هستم و همه چيم به همه چيم مي ياد ...

بله پس كه !

چه قدر زندگي يهو شيرين مي شه وقتي كه يه اثري مثه شمس العماره رو تلويزيون ايران نشون مي ده. هر چند كه صدا و سيما هر صد سال يه بار برنامه خوب نشون مي ده اما به هر حال هر محصول وطني كه گويا به زبان مادري باشه واقعا غنيمته...

شمس العماره از اون سريال هاي طولانيه كه واقعا خوب از آب در اومده. همه شخصيت ها يه آني دارن و يه جور خاصي دوست داشتني هستن. متن ها همه هوشمندانه نوشته شدن و ماجراها آدمو دنبال خودش مي كشه . كاراي فني و لباس و گريم و صحنه و موسيقي حرفه اي ان و هيچي تو ذوق نمي زنه و همه چي سر جاي خودش نشسته .

اما نقطه قوت اصلي بازيگرا هستن . آئيش مثه هميشه عاليه ، مهين ترابي و رايگان كاملا شسته رفته كار مي كنن ( هر چند كه نقششون خيلي جاي كار نداره ) رستمي و شريفي نيا و مقصودي دوست داشتني ان و مرجانه گلچين هم بازيش كاملا نفس گيره و با وجود اينكه اين نقش هزاران دفه بازي شده اما كار گلچين با همه فرق داره ، خواستگارا كارشون خوبه و تاثير خودشون رو مي ذارن ( هر چند نيما بانكي يه جوريه .. ) و هانيه توسلي هم خداييش بازيش خوبه هر چند كه شخصيتش نقطه ضعف سرياله . اما دست آخر ...

رويا تيموريان عزيز دلم .. كه اگه ببينمش انقدر ماچش مي كنم كه خدا بدونه !!!! نقشي كه در آورده و بازيش انقدر خوبه كه من واقعا احساس مي كنم پري خانم يكي از فاميلاي فضول و دوست داشتنيمونه .. اون حركات دست و اون همه تسلط به بدن و بيان ( و همه مي دونن كه ايشون استاد بازيگري هستن و تدريس مي كنن ) واقعا بي نظيره و واقعا رويا تيموريان جز بهترين بازيگراي دنياست!

و البته متن ها كه به نظرم كار بهاره رهنما از بقيه بهتر بود و از بعد از چند قسمتي كه رهنما نوشت سريال دوباره جون گرفت و البته كار بقيه همه خيلي خوبه ....

و دست سامان مقدم درد نكنه كه بدون اينكه فحش بده يا مسخره بازي در بياره يا به شعور من تماشاگر توهين كنه ، با هر قسمت يه لبخند مي ياره رو لباي ما و هي دلمون مي خواد كه قسمت بعدي رو ببينيم :)

1. به نظر شما جدي جدي جدي من از كجا مي تونم 2 -3 تا زوج ( بابا حالا همون يكي) پيدا كنم كه سن و سالشون به سن و سال من و شوهرم بخوره ، از نظر فكري هم به ما نزديك باشن و هم من از جفتشون خوشم بياد هم شوهرم و بتونيم باهاشون محض رضاي خدا رفت و آمد كنيم؟
جايي هست كه همچين زوجهايي بفروشن؟!
2. عجب هوايي شده نه؟ مرده رو زنده مي كنه به جان خودم!
3. ما كوه مي رويم ... هر هفته!
4. چرا so you think you can dance  رو انقدر دير وقت نشون مي ده؟
5. دنيا كلا is going easy on me ... خدايا please keep up the good work !

هميشه درست وقتي كه انتظار نداري يهو يه اتفاقي مي افته كه كلا مات و مبهوت بشي..
مثلا تو اين تلويزيون " مامور بدرقه " و " مرگ تدريجي يك رويا" بساز، يهو يه سريالي پيدا مي شه به اسم روزگار قريب كه به نظر من نه در حد تلويزيون ايران بلكه كلا يه شاهكار واقعيه!
من لحظه هاي اول و آخر مجموعه رو كامل ديدم و جسته و گريخته خيلي لحظه هاي ديگه اشو و هر وقت كه ديدم نفسم بند اومد و دوباره و دوباره و دوباره جا خوردم از اين همه روون بودن و طبيعي بودن و تازه بودن و جذاب بودن.
از اينكه هر صحنه اي رو كه مي ديدي واقعي واقعي بود انگار كه داره جلوي روت اتفاق مي افته. انقدر همه ي حرفا ي همه ي آدمها كه تو همه ي زمانها و مكانها طبيعي بود و انقدر روابط آدما واقعي و ملموس بود كه خدا مي دونه!
هر بار كه اين زن و شوهر با هم حرف مي زدن يا به هم نگاه مي كردن يا با بچه هاشون حرف مي زدن من احساس مي كردم كه تو خونه امونم و اتفاقا داره جلوم مي افته.
 ايده ي خفن اين كه صحنه هاي فلش بك اول سياه سفيد بودن و بعد رنگي مي شدن خيلي به نظرم به جا بود و درست در اومده بود. آدماي قديمي اين فيلم برخلاف آدماي قديمي بيشتر سريالاي تلويزيون عين آدماي جديد بودن و از مريخ نيومده بودن ! چه قدر اين كه پدر و مادر دكتر قريب آدماي امروزي و روشن فكري بودن خوب در اومده بود و چه لذتي بردم من از اون صحنه اي كه پدر دكتر قريب مي ياد خونه و به زنش مي گه "خانم چايي داريم؟ " و رنش مي گه "آره تازه دمه ، براي منم بريز!" ( نقل به مضمون !! ) .
و باورم نمي شد كه ديدم بالاخره بعد از پنجاه هزار سال تو يه سريال تلويزيوني حتي مرگ رو طبيعي و خوشگل درست كرده بودن! و وقتي كه دكتر قريب مرد و پسراش اومدن و بوسيدنش و گريه كردن يكي از بيرون كادر گفت خب ديگه روشو بپوشونين و بعد از اينكه روشو پوشوندن زنش و دختراش هم اومدن و خودشونو انداختن روش و گريه كردن و انقدر طبيعي در اومده بود كه يك ذره احساس باسمه اي بودن نمي شد.
خلاصه اينكه واقعااااا لذت بردم .
دست كيانوش عياري و بقيه تيم گنده واقعا درد نكنه!

چهارشنبه شب تله تئاتر خرده جنايت هاي زن و شوهري از شبكه چهار پخش شد.
اجرا به اون محكمي كه فكر مي كردم نبود . از فرهاد آئيش و نيكي كريمي و محمد رضا فروتن انتظار بيشتري داشتم . اما متن به تنهايي انقدر قوي بود كه تا لحظه ي آخر مي كشوندت.مثه اينكه نمايشنامه اش يه نمايشنامه ي خيلي معروفه نوشته ي  اريك امانوئل اشميت كه قبلا با بازي ميكائيل شهرستاني رفته روي صحنه. ( اون بايد ديدني بوده باشه).
اما مي گم كه نيكي كريمي و محمد رضا فروتن خيلي شل و ول بودن! البته نيكي كريمي كلا بيانش خوب نيست و تو اين كار هم به نظرم مهمترين مسئله بيان بازيگر بود . اما محمد رضا فروتن معلوم نبود چش شده!!
اما به ديدنش و آشنا شدن با اين نمايشنامه مي ارزيد. حالا بايد برم ببينم مي تونم كتابش رو پيدا كنم يا نه!

كي گفت با سر خودتو از 20 طبقه بندازي پايين؟

حالا با صداي منفجر شدن مغزت حال كن.

دايره زنگي رو ديدم و خوشم اومد.

با اينكه داستان اصلي خيلي ساده است و مي شه خلاصه اش كرد به اينكه" يه نفر مي ياد براي يه آپارتمان بزرگ ماهواره نصب كنه و دچار مشكلاتي مي شه" اما خرده داستانهايي كه پيش ميان و ماجراهايي كه كم كم به هم وصل مي شن و يه كليت رو تشكيل مي دن ، فيلمنامه رو به نظر من تبديل كرده به يه كار خيلي محكم و دقيق و حرفه اي كه البته "اصغر فرهادي" به هر حال خيلي خيلي وارده و معمولا كاراي خوبي داره.

يه نكته ي جالب فيلم اينه كه تمام آدما اول يه جور به نظر مي يان و بعد معلوم مي شه كه كلا يه آدم ديگه اي هستن و همه ي آدماي فيلم دارن يه چيزي رو قايم مي كنن و يا يه كار خلافي كردن يا اينكه پايه ي خلاف هستن به غير از اون كسي كه ظاهرا داره تنها كار خلاف فيلم رو مي كنه (يعني ماهواره نصب مي كنه) كه ظاهر و باطنش يكيه و از همه صاف و ساده تره .

خانم مدير كه وقتي مي خواد بره طبقه ي بالا روسريشو مي كشه جلو، شوهرش كه براي دختري كه اومده بره دستشويي شربت مي ريزه ، بچه ها كه جلوي خانم مدير مقنعه سر مي كنن ، 2 تا خانواده اي كه مي خوان برن شمال اما مي گن مي خوايم بريم آنتاليا، دختري كه پدرش به خاطر يه سوتفاهم بهش شك مي كنه اما بعد معلوم مي شه كه واقعا با دوست پسرش رفته كوه و از همه بيشتر شخصيت شيرين كه رو شدن دستش باعث مي شه كه دهن آدم باز بمونه!!

فيلم هم خنده داره و هم جدي ، و شديدا فكر آدمو درگير مي كنه. مسائلي كه مطرح مي كنه كاملا ملموسن و آدم واقعا مي تونه با فيلم قاطي بشه .

خيلي خيلي خوشم اومد.

برين ببينين

من خيلي خيلي شاملو رو دوست دارم.
هم زبانش منو خيلي جذب مي كنه ، هم محتواي كلامش. و با توجه به طبعم خوب بيشتر شعرهاي عاشقانه اش رو مي پسندم كه يه ملايمت خاصي دارن و پر هستن از تصوير هاي زيبا و جذاب.

شبانه

مرا
	تو

بي‌سببي
	نيستي.

صلت ِ کدام قصيده‌ای
	ای غزل؟

ستاره‌باران ِ جواب ِ کدام سلامي
	به آفتاب

فرياد ِ کدام زنداني‌ست
	که آزادی را

به لبان ِ برآماسيده
	گُل ِ سرخي پرتاب مي‌کند؟ ــ

ورنه
	اين ستاره‌بازی

حاشا
	چيزی بدهکار ِ آفتاب نيست.

با اين همه
چه بالا
چه بلند
پرواز مي‌کني!


چه زباني . ببينين چه بازي قشنگي با ستاره و آفتاب مي شه؟ و با نظر بازي و ستاره بازي؟
و اينكه " دلت كبوتر آشتي است ، در خون تپيده به بام تلخ. با اين همه چه بالا ، چه بلند پرواز مي كني" wow نمي دونم چي بگم ... آدم بي كلام مي شه!!

و يه شعر ديگه

شبانه

دوست دارم كه "بنشينم كنار پنجره اي رو به بهشت و كتاب بخوانم و بنويسم " و صداي پرنده ها را بشنوم و وقتي سرم را از روي كتاب بلند مي كنم ، برگها را ببينم كه توي نسيم بهاري تكان تكان مي خورند. دوست دارم كه آسمان صاف  باشد و آفتابي و يكي دو تكه ابر هم  ولو شده باشند كنار آسمان. قاصدك ها اين طرف و آن طرف بپرند و هي خبر بياورند و خبر ببرند.

بعد دوست دارم كه صداي در بيايد ... تو از در بيايي و مرا از پشت بغل كني . من كتاب را ببندم و سفره را بچينم . توي سفره نان تازه باشد و آب خنك توي تنگ سفالي و سبزي خوردن با تربچه هاي قرمز و پيازچه هاي سفيد. باهم ناهار بخوريم ، بعد كنار پنجره دراز بكشيم . هواي ملس بهاري بخورد توي صورتمان و چرت بزنيم...

دوست دارم كه دم غروب بنشينيم روي تخت توي حياط كنار حوض و سيب هاي قرمز توي حوض بالا و پايين بروند .  چاي بخوريم و حرف بزنيم و من از سرماي دم غروب بچسبم به تو و تو محكم بغلم كني ...

دوست دارم . خيلي دوست دارم ...