حرفهايت را خواندم و ومدرسه ات را ديدم ... دلم فشره شد و اشك از چشمانم سرازير... خوش به حالت كه مي تواني قدمي برداري ... حتي اگر فقط براي دل خودت باشد... اما مي بيني؟ هميشه همين طور است.. هيچ كاري كه از دل باشد نديده نمي ماند.. فقط كافي است كه عاشق باشي و درست ...آن وقت است كه همه مي فهمند ... دل همه فشرده مي شود... همه اشك مي ريزند ...
متشكرم كه به من نشان دادي كه ايران آدم خوبي مثل تو و آدم كوچولو هاي خوب و ساده اي مثل بچه هايت دارد ... و متشكرم كه اميدوارم كردي...
برايت اميد مي فرستم و دوستي ... و اگر اينجا را خواندي ... بگو كه براي بچه هايت چه مي توانم بكنم ...
خسته نباشي برادر...