دايره زنگي رو ديدم و خوشم اومد.

با اينكه داستان اصلي خيلي ساده است و مي شه خلاصه اش كرد به اينكه" يه نفر مي ياد براي يه آپارتمان بزرگ ماهواره نصب كنه و دچار مشكلاتي مي شه" اما خرده داستانهايي كه پيش ميان و ماجراهايي كه كم كم به هم وصل مي شن و يه كليت رو تشكيل مي دن ، فيلمنامه رو به نظر من تبديل كرده به يه كار خيلي محكم و دقيق و حرفه اي كه البته "اصغر فرهادي" به هر حال خيلي خيلي وارده و معمولا كاراي خوبي داره.

يه نكته ي جالب فيلم اينه كه تمام آدما اول يه جور به نظر مي يان و بعد معلوم مي شه كه كلا يه آدم ديگه اي هستن و همه ي آدماي فيلم دارن يه چيزي رو قايم مي كنن و يا يه كار خلافي كردن يا اينكه پايه ي خلاف هستن به غير از اون كسي كه ظاهرا داره تنها كار خلاف فيلم رو مي كنه (يعني ماهواره نصب مي كنه) كه ظاهر و باطنش يكيه و از همه صاف و ساده تره .

خانم مدير كه وقتي مي خواد بره طبقه ي بالا روسريشو مي كشه جلو، شوهرش كه براي دختري كه اومده بره دستشويي شربت مي ريزه ، بچه ها كه جلوي خانم مدير مقنعه سر مي كنن ، 2 تا خانواده اي كه مي خوان برن شمال اما مي گن مي خوايم بريم آنتاليا، دختري كه پدرش به خاطر يه سوتفاهم بهش شك مي كنه اما بعد معلوم مي شه كه واقعا با دوست پسرش رفته كوه و از همه بيشتر شخصيت شيرين كه رو شدن دستش باعث مي شه كه دهن آدم باز بمونه!!

فيلم هم خنده داره و هم جدي ، و شديدا فكر آدمو درگير مي كنه. مسائلي كه مطرح مي كنه كاملا ملموسن و آدم واقعا مي تونه با فيلم قاطي بشه .

خيلي خيلي خوشم اومد.

برين ببينين